…Ο κόσμος είναι σκοτεινός, όμως αρκεί να παρεμβάλουμε ένα κομμάτι Ελληνικής ζωής για να φωτιστεί αμέσως άπλετα… Νίτσε
Κείμενο του μαθηματικού Γιώργου Μπαντέ
Η
σπουδαιότερη θεμελιωτική διαδικασία στα μαθηματικά και στην επιστήμη,
ήταν η αξιωματική μέθοδος. Χωρίς αυτή δεν υπάρχουν επιστήμες.
Βέβαια μαθηματικά υπήρχαν και πριν τον Ευκλείδη, αλλά τα μαθηματικά μετά τον Ευκλείδη ήταν ε π ι σ τ ή μ η.
Ο συλλογισμός ξεκινάει τότε που οι Έλληνες ανακάλυψαν την αφαίρεση, τον παραγωγικό συλλογισμό [1] και τελικά τη μαθηματική απόδειξη,
μια νέα μορφή αντίληψης και σκέψης, μετατρέποντας τον εμπειρικό λογισμό
των Βαβυλωνίων και των Αιγυπτίων, σε αυτό που είναι γνωστό σήμερα ως
Μαθηματική επιστήμη. Έκριναν δηλαδή ότι οι γεωμετρικές αλήθειες – ο
πρώτος παραγωγικός συλλογισμός έγινε στο πεδίο της Γεωμετρίας – έπρεπε να επαληθεύονται με λογική απόδειξη
κι όχι μόνο με πειραματικές μεθόδους, (π.χ μετρήσεις), κι αυτό είναι το
λεγόμενο Ελληνικό μυστήριο. Στο σημείο αυτό ξεκίνησε η μηχανή του Λόγου
που έκτοτεδεν σταμάτησε ποτέ, κάποτε καθυστέρησε, και τελικά γέννησε
την Επιστήμη, μέσα από την αξιωματική μέθοδο.
Η μαθηματική απόδειξη είναι η κορύφωση της μαθηματικής δημιουργίας, δεν
προέκυψε από κάποιο είδος εμπειρίας, ούτε ερμηνεύεται μηχανικά με τη
μέθοδο της δοκιμής και σφάλματος, ούτε από τη σύμπτωση. Η πνευματική της
διαδικασία είναι απροσδιόριστη όπως στη μουσική ή στην ποίηση. Είναι
ένα φλας που ανάβει στο μυαλό των πνευματικών δημιουργών, και ανήκει σε
έναν άλλο άγνωστο κόσμο! Είναι εκείνη η περίεργη χαρά που νιώθαμε στο
σχολείο όταν λύναμε μια άσκηση γεωμετρίας. Όλοι γνωρίσαμε – βιώσαμετην
αύρα της επιβεβαίωσης της ορθότητας της μαθηματικής απόδειξης και δεν
χρειάζεται να πούμε τίποτα άλλο. Η αύρα αυτή είναι η απάντηση σε κάθε θεμελιωτικό πρόγραμμα της φιλοσοφίας για τα μαθηματικά.


